Mariusz Zaruski
patron MDK
Mariusz Zaruski urodził się 31 stycznia 1867 r. w Dumanowie na Podolu w Zaborze rosyjskim.
Po ukończeniu gimnazjum w Kamieńcu Podolskim wstąpił na wydział fizyczno - matematyczny Uniwersytetu w Odessie.
Jednocześnie w charakterze zwykłego marynarza wstąpił do rosyjskiej floty handlowej, pływając na statkach przeworzących towary
w rejonie Morza Czarnego, Śródziemnego oraz na dalekim wschodzie.
W czasie studiów, jako działacz i przywódca Towarzystwa Gimnastycznego "SOKÓŁ", realizującym także program niepodległościowy,
został z 1984 r. aresztowany, a następnie zesłany na Daleką Północ Rosji, do guberni archangielskiej.
Na zesłaniu ukończył szkołę morską i uzyskał zezwolenie na wstąpienie do służby morskiej.
Pływał na brygu "Dzierżawa", a potem już jako kapitan na szkunerze "Nadzieja".
Po powrocie z zesłania zamieszkał w Krakowie, gdzie ożenił się i ukończył Akademię Sztuk Pięknych.
W 1904 r. państwo Zaruscy przenieśli się do Zakopanego. W Zakopanem Zaruski stał się niebawem jednym z najczynniejszych
taterników i narciarzy; dokonał wielu pierwszych wejść zimowych (Granty, Rohacze, Kozi Wierch, Zamarła Turnia).
W 1909 r. założył Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR) i objął w nim funkcję naczelnika.
Po wybuchu wojny w 1914 r., posłuszny patriotycznemu wezwaniu, zaciągnął się do Zakopiańskiej Kompanii Strzelców,
walczył w Legionach Polskich J. Piłsudskiego, a następnie w Wojsku Polskim,
stopniowo awansując i dochodząc do stopnia generała brygady.
Za zasługi bojowe został odznaczony krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych,
Orederem Odrodzenia Polski i wieloma odznaczeniami legionowymi.
W 1923 r. po odzyskaniu niepodległości przez Polskę otrzymał rangę Generała Wojsk Polskich.
W 1926 r. przeszedł na emeryturę, oddając się swemu pierszemu powołaniu, jakim było żeglastwo.
Był starostą morskim w Pucku. Wykazywał się też wielką aktywnością przy popularyzacji spraw morskich i umacnianiu Polski na morzu.
Działał w Komitecie Floty Narodowej, oddając się pracy społecznej. Inicjował zbiórki pieniężne na budowę floty morskiej
(ze składek zebranych wśród społeczeństwa został zakupiony m.in. "Dar Pomorza", a także żaglowiec "Zawisza Czarny", na którym w 1935r.
Mariusz Zaruski został Kapitanem). Organizował szkolenia żeglarskie, pełnił funkcję Komandora Yacht-Klubu.
Dzieje swej służby w marynarce handlowej M.Zaruski,
zawarł w utworach takich jak: "Sonety morskie", "Sonety północne", "Na morzach dalekich".
Wydał podręcznik "Współczesna żegluga morska" jak również inne książki poruszające tematykę żeglarską
m.in. "Na skrzydłach jachtów", "Wśród wichrów i fal", "Z harcerzami na Zawiszy Czarnym".
Podczas II wojny światowej został przymusowo deportowany do ZSRR i zmarł w kwietniu 1941r.
w Chersoniu niedaleko Odessy.